Op twee dagen na heb ik al eens een nieuwe week verzonnen. De spookdag, de tevreden dag, de trots-en-voldaan dag, de spontane dag en de komt-er-nog-een-eind-aan-deze dag. WEEKEND! wil ik natuurlijk niks aan veranderen. Over het algemeen begin ik nog steeds mijn dagen met; vandaag laat ik alles op me afkomen, managing expectations.

Maar die maandag!? Het is een zeer maar dan ook echt zeer besmettelijke vloek! Hoe komt het dat de “ hele wereld” hier last van heeft? “I really need a day between saturday and sunday. Ik hoor maandag al fuck you in mijn oor fluisteren. Volgens mij is maandag een man, fucker komt altijd te snel. Shortest horror story ever: monday!” Zelfs de aller zoetste Merci-reclame zegt: Zij is de reden waarom ik op zondag nog niet aan maandag hoef te denken.

Als ik ooit parttime ga werken, ik zou niet weten waarom, maar dan kun je wel raden wat mijn vrije dag zal zijn! In mijn ideale wereld is maandag een verlengde zondag, zo’n dag voor jezelf, die ene dag waarop je ongegeneerd kunt kluizenaren, rommelen en een wasje draaien misschien zelfs meezingen en dansen met de muziek zonder dat het je sociale leven en al die andere leuke dagen van de week in de weg staat.

Ik ben een diesel, of een laatbloeier, whatever. Misschien is dat mijn extra mankement. “Voor een maandag, viel het best mee” is de laatste tijd de uitspraak waar ik me aan probeer vast te houden. This is my lucky year! 19 Oktober 2015, mijn 28e verjaardag valt op een maandag! Tadaa… Ik ga de vloek verbreken, ik weet het zeker! Ik zit namelijk in Madrid, met vriendinnetjes, in het zonnetje, tranquilo, af en toe een Wifi-momentje voor het thuisfront. En ik hou hem er gewoon in, nog lang geen 30!