Ik ben een zus voor de eerste, niet meer groter dan mijn broertjes en een ouwe doos voor mijn kleinste. De enige uit de eerste leg. Mijn jongste is mijn kopietje, bij de boys kun je ook wel zien dat we gerelateerd zijn en de oudste heeft vooral wat innerlijke kenmerken uitvergroot. Hoe ouder, hoe leuker en vooral hoe gekker.

Rooij mien durp ien de Piel.
Weet je nog, dat we in de auto van Amsterdam naar Venray zaten en ik hardop zei: “Hallo!????!! Dat je van Venray naar Amsterdam verhuist snap ik wel, maar andersom!?!?” En jij mam, vol hormonen (net bevallen) in tranen uitbarstte omdat ik zojuist jouw gedachte had uitgesproken.

Geboren, vertrokken, verplicht terug en mijn eerste kans gegrepen om het weer achter me te laten. Ik kom er nooit meer vanaf, verzetten heeft geen zin. Een stamboom tekenen is in ons geval een hele opgave, dat wordt een soort van mangrove. Toch handig dat die dan in datzelfde dorp geworteld is.

Sommige periodes op de kalender zorgen ervoor dat ik vaker in het Rooijse te vinden ben, voornamelijk verplichtingen. Nog één verjaardag en dan blijf ik weer even weg! Precies genoeg om het weer een heel klein beetje te waarderen. Al blijf ik erbij, hoe verder van Venray hoe groter mijn liefde en mijn wereld.

De zusjes Vievermans, partners in crime. We vormen een leuk duo. Het was al weer even geleden dus voor Anouk noodzaak om met mij het dorp op zijn kop te zetten. Het Moment zit dus op een hele andere locatie dan ik gewend ben, maar heej het went snel! Hulsman is ook gezellig, als je tegen mannen op leeftijd (randje midlife) kan. Zo kom je oude bekenden tegen en leer je nieuwe ouwe/jonge kennen. Met uitzondering van die club die ik nog steeds niet wil leren kennen, iets met voetbal. Om terug te komen op hoe ouder hoe gekker en die mangrove, we namen je mee.
“Dit is mijn zus en dit is de moeder van mijn zus”, ik heb nog nooit zoveel niet snuggere blikken op één avond kunnen tellen.

Aan het accent zal ik nooit wennen en dialect heb ik niet geleerd. Ondanks het aantal inwoners (43.110) is alles en iedereen verbonden en vertakt. The day after een leuke en interessante kennismaking, het moment dat ik de Bossche gezelligheid in stap en nog net voor ik verslag uit kan brengen aan mijn eigen vriendinnen, word ik overspoeld met appjes, veel vragen om aanvullende informatie. Beangstigend?!  Maar aan de andere kant het heeft ook wel weer wat.

Wist je dat van Den Bosch naar Venray net zo ver is als van Venray naar Den Bosch. Vind je het goed dat Venray voor mij een attractie blijft, een verre liefde, gewoon af en toe een verplichting, een kijkje nemen en er achterkomen dat er niks is veranderd, op de (locatie van) kroegen na?