20120715-082224.jpg Heb jij je vriendin wel eens aanbevolen? Of een aanbeveling voor haar geschreven? Geen idee wat de goeroe’s van mij hierover denken of theoretiseren. Ik ga er nu een schrijven, want er staat een klein meestertje in Milaan, zo luid mijn titel en dat meestertje heb ik op advies van Ingrid Koenen gekocht voor onze vrienden in Milaan. Ingrid is al heel lang mijn vriendin, die details zal ik jullie onthouden, hoewel we hebben met de meisjes nog altijd veel plezier kijk maar!. Ingrid is naast vriendin ook onze kunstadviseur samen met haar partner Tacettin is zij mede eigenaar van IROK, via twitter @irokgallery. Kunst(uitleen) en lijsten schrijft zij in haar bio. Op haar blog vind je wat je zoal vindt bij Irok, via maandelijkse uitnodigingen weten wij welke kunstenaar exposeert. Leuk en bijzonder.

Binnenkort wonen wij alweer 11 jaar in Venray, het dorp met de titel beste (kleinste) binnenstad van Nederland. Voor de inrichting van onze nieuwe onderkomen ben ik voor het eerst in aanraking gekomen met de deskundigheid, creativiteit en persoonlijk vlak ( de drie kenmerken die ik aanvink dadelijk op het Linkedinprofiel) van Ingrid en Tacettin wanneer het om hun vak gaat, Kunst!
Groot en kleur wilde ik op de muur, en dat hadden ze voor ons. Met hun leen programma is dit nu al enige tijd van ons. Verslaafd aan de kunst en we hebben nu eenmaal 3 kids (erfenis) zijn we vrolijk verder gegaan, momenteel zijn we bezig met ons derde kunstwerk, dat Irok of lees Ingrid, speciaal heeft laten maken voor ons door de kunstenares, want we willen groot en dat vond de kunstenares niet erg om voor ons te maken.
U denkt nu wellicht noem eens namen en rugnummers daar gaat het nu even niet om en eerlijk gezegd ik heb het nu even niet paraat, want zo’n kunst liefhebber ben ik, ik vind iets mooi, spreekt me aan en hou ik van, punt, het gaat om het advies, de deskundigheid en weten wat ik, we mooi vinden wat kunst voor mij speciaal maakt.

Ik wilde iets meenemen voor onze Italiaanse vrienden en in een land waar Prada koning is wilde ik ik iets Dutch. Prada is kunst, daar kan ik, of Nederland niet aan tippen, of toch wel?
Toch wel, want een bezoek aan Irok en onder het genot van een kopje koffie, uiteraard vriendinnen bijklets gekeuvel, loop ik rond in de Gallery en heb een leuk typical dutch tasje in mijn handen, leuk zegt Ingrid maar ja? in het land waar Prada?… Ik herinner me “weer niet” de naam van die Nederlandse schilder die het ijstafereel zo beeldig heeft geschilderd, weet wel dat mijn Italiaanse vriendin dit zo bijzonder vindt. Tacettin kijkt Ingrid aan en zegt kijk eens even bij …? En daar komt Ingrid met een klein stilleven met een mooi delfsblauw bordje aan, prachtig ingelijst. Dat is het, zeg ik en ik kijk nog even twijfelend naar het typisch Nederlands tasje, waarop Ingrid zegt, Moniek Faas dat vind jij leuk, maar in het land waar Prada koning is, wordt dit wellicht anders begrepen! En de koop is gesloten.

Kijk, en dat bedoel ik, niet alleen kent ze ons, maar denkt Irok, ook mee met voor hun wildvreemden, door te vragen en voor te stellen. Want de reactie in ItaliĆ«, was Bellisimo! Typical Dutch, Delfssblue! Kijk en dan heeft je vriendin en vriend een dikke aanbeveling verdiend. Dus Linkedin en netwerkgoeroe’s kan dit of kan dit niet? Op persoonlijk, creatief en deskundig vlak ga ik nu de aanbeveling op Linkedin schrijven. ZO!

Mochten jullie de Floriade nog bezoeken, afslag Horst (tweede Horst, A73, en eerste Horst op de terugweg A73) neem zeker een kijkje en ga in gesprek. Dit kleine Nederlandse meestertje staat helaas in Milaan het bewijs zojuist ontvangen.